Silvers world is de nuchtere kijk op de serieuze wereld door de naïeve ogen van een evenzo nuchtere geest. Ik ben een fantast en een dromer... en dit is mijn gedachtegang...
Winkelen. Als ik er over nadenk zie ik me alleen media- en elektrowinkels binnenlopen. Toch koop ik, of word er voor mij, een groter aandeel aan kleren gekocht
dan elk ander product.
Als ik een klerenwinkel binnen loop, wekt dat geen gevoel bij me op. Het enige wat ik kan zien aan een broek of shirt, is leuk of lelijk. Vraag me niet om een
volledige review te geven van wat ik zie of wat ik leuk of lelijk vind.
De enige kledingwinkels die bij mij een gevoel opwekken zijn lingerie winkels, maar dat is iets voor een ander soort column.
---
Hetzelfde geldt voor kleren die mijn vriendin aanheeft of wil kopen. Gelukkig weet ze dit ook en zal ze geen hangende lamp in mijn ogen schijnen en vragen waar
ik was de 25ste van vorige maand rond een uur of zeven.
Wat ik altijd raar heb gevonden aan vrouwen is de eigenschap van een ingebouwde radar voor nieuwe kleren, die elke vrouw schijnt te hebben. Ze hebben oog voor
details. Tussen alle rekken en bakken vol met kleding, weten ze precies waar het perfecte truitje hangt.
Ik zie ze al lopen… …piep… …piep… …piep… piep… piep… piep piep pieppieppieppieppiep. locked on target… target aquired, proceed to the checking counter…
En dat niet alleen. Als ze voor je staan zie je hun ogen over je heen glijden. Totdat ze datgene hebben gevonden wat ze niet herkennen. En dan komt het: “Heb je
nieuwe schoenen?
De dag dat ik iemand vraag of hij/zij nieuwe schoenen heeft, die moet nog komen. Of ze zetten hun voet recht voor mijn ogen die verblind worden door de reflectie
van onberoerd stof waar nog geen vuiltje op te zien is. Of ze droppen een hint die zo transparant is dat het niets anders kan zijn. Een hint als: “Wat vind je
van mijn nieuwe schoenen?”
---
Je kunt mijn koopgedrag zien als dat van een beroemd persoon met een personal shopping assistant. Er moet altijd iemand bij zijn die de kleren van het rek
afhaalt en me het pashokje instuurt, daarom zal ik zelf ook nooit gaan winkelen voor kleren, want dan kom ik altijd thuis met een DVD’tje of gamepje.
Waarom is het eigenlijk zo dat de kleren van een vrouw genoemd worden met een verkleinwoord en die van mannen niet. Ik heb een trui aan en mijn vriendin een
truitje.
Ik denk dat ik een shirt aan doe vandaag, wat doe jij aan? Een shirtje.
Natuurlijk. Vrouwen liegen toch altijd over hun maat. Dus die verklein woorden gebruiken ze om zichzelf dunner te voelen. Trui klinkt veel te groot en lijkt
te veel op tent.
---
Van vroeger af aan, heb ik een hekel aan merk kleding. Waarom één shirt kopen, terwijl je er ook vijf van kunt kopen. Of een shirt en een DVD’tje. Het is gewoon
een kwestie van budgetcontrole.
Een van de meest rare merk trends is nog altijd de Björn Borg onderbroek. Iedereen moet deze veelal onzichtbaar gedragen onderkleding hebben. Bij een shirt of
broek kan ik het me voorstellen, maar een onderbroek…
Dat is toch een kledingstuk die alleen word gezien door je bedpartners… Verder is het de trend om deze onderbroek zo hoog op te trekken, dat de elastieken
band boven je broek komt te zitten. Nou heb ik dat nooit geprobeerd, maar het klinkt oncomfortabel.
---
Ik heb het al helemaal uitgedacht voor volgend jaar als ik ga samenwonen met mijn vriendin. We gaan dan een keer winkelen en dan kiest zij een drietal
misschien viertal setjes voor me uit. Deze setjes passen qua kleuren bij elkaar en zijn te verwisselen wat temperatuur betreft, door afwisseling van het
bovenstuk.
Dus elke broek heeft een trui, shirt en bloes. Deze setjes hangen bij elkaar in de kast waardoor ik alleen een hanger hoef te pakken gebaseerd op het aantal
keren dat ik de kleding heb gedragen. Dit voor afwisseling.
Dan kijk ik uit het raam en herinner me wat de weerman heeft voorspelt en kies het bijhorende bovenstuk uit. Klaar!
En dan kijk ik naast me en zie de vriendin hard denkend, met haar hand wrijvend over haar kin. Ze draait zich dan naar me toe en vraagt:
“Wat zal ik aan doen vandaag…?”